o halde ilk yorumu ben yapayım:)
üstün dökmen in küçük şeyler adlı kitabını okudunuz mu bilmiyorum ama eğer okuduysanız ve hayatınızda uygulayabiliyorsanız bazı şeyleri siz çok mutlusunuz demektir.. yani küçük şeylerden mutlu olmasını bilmek gerek diye düşünüyorum ve olmaya çalışıyorum hayata karşı pozitif olabilmek, bardağın dolu tarafını görebilmek çok önemli bence....

Mutluluk kesinlikle bizim elimizde.. mutlu olmayı bilmeyi ve kendimize güvenmeliyiz mutlu olmak için işe kendimizi severek başlamalıyız kendini seven mutlu olmayı başaracaktır zaten...

Hepizin acı tatlı zamanları olmuştur... ama hiç bişeyin beni üzmesine asla izin vermedim vermemde... Çünkü bu dünyaya bir kere geliyorum sıkıntılarım mutlaka oldu  ayakta kalmayı başardım bunuda kendimi sevmeme borçluyum sanırım..

Evet hayat ve bazı insanlarımız çok acımasız bunu kelimelere sığdırmam imkansız fakat sizi üzmek isteyene arkanızı dönün ve bir daha geriye bakmayın mutluluk zordur fakat imkansız değildir...

Umarım anlatmak istediklerimi size sunabilmişimdir..

Mutluluk elimizde değil İçimizdedir. Hayalci olmayı bırakıp gerçekci olmak gerekirse hiç kimse yokturki ;mutluluk elimde deyip mutlu bir şekilde hayatını bitirsin. Olumsuzluklar hep vardır. Kimse dört dörtlük mutlu olamaz.

Fakat mutluluk içimizdedir onu içimizden tutup çıkarabilmek de ameliyat yapan bir cerrah kadar maharet isteyebilir.. Lafın özü; Mutluluk elimizde değildir sadece yaşadığınız günleri, asgaride olsa pozitif yaşamayı becerebilirsek, mutluluğun kuyruğundan kısmende olsa yakalayabiliriz diye düşünenlerdenim..

Bir hikaye var bilir misiniz?

Kadın evde temizlik yapmaktadır. İki tane kağıt toplayan çocuk görür. Hava çok soğuktur. Çocukların ayakkabıları eski ve yırtıktır. Çok üşüdükleri her hallerinden bellidir.

Kadın pencereden onları görür ve eve çağırıp sıcak çay ve kurabiye ikram eder. Çocuklardan biri;

“Siz zengin misiniz?” der.

Kadın şaşırır. Eskimiş koltuk örtülerine bakar. Şaşkınlıkla çocuğa sorar;

“Neden?”

Çocuk “Fincanlarınız ve tabaklarınız takım da” der. Kadın düşünür, fincan ve tabaklar takım, kocasının düzenli bir işi var, başını sokacakları bir evi var, sağlıkları yerinde. Aslında bu güne kadar göremediği zenginliğini görür.

Çocuklar teşekkür bile etmeden giderler. Ama o en büyük teşekkürünü almıştır. Zenginliğini görmüştür.


  Mutluluk denen şeyin aklımızla oluşabileceğini düşünüyorum